Χαιρετείστε τον νεο Υπουργό Πολιτισμού! Μετά τον Καραμανλή, την Πετραλιά και τον Βουλγαράκη ήρθε η ώρα οι τέχνες να γνωρίσουν μια πραγματική άνθιση.
Δεν θα βρίσκουμε χώρο για τα αρχαία μας, που θα αρχίσουν να μας τα επιστρέφουν σωρηδών οι βάρβαροι λεηλάτες της ιστορίας μας!
Ξεσκονίστε τα ράφια για τα Όσκαρ, τους Χρυσούς Φοίνικες, τους Χρυσούς Λέοντες, τις Χρυσές Αρκτους μπλα μπλα μπλα που θα κερδίσει ο Νεος Νεος Νεος Ελληνικός Κινηματογράφος!
Τρία ζήτω για τον νέο Υπουργο!
Ουουουουουου!!!!!!
Φαντάσου πως είσαι ένας μικροσκοπικός δύτης, πλήρως εξοπλισμένος, και κάνε βουτιά. Μπροστά σου απλώνεται ένα εκτεταμένο και δαιδαλώδες δίκτυο από σωλήνες, που ενώνει το δικό σου σπίτι με τα σπίτια των υπόλοιπων ενοίκων της πολυκατοικίας σου. Τα υδραυλικά της οικοδομής ενώνονται με το μεγάλο υπόγειο δίκτυο που διαπερνά ολόκληρη την πόλη.
Ξεχάστε την Μαρία τη άσχημη και όλες τις διεθνείς παραλλαγές της. Οι πραγματικές ‘άσχημες’ που αξίζουν προσοχής είναι οι εξής:
Η Molly Shannon στην ταινία Superstar. Πρόκειται για την μεταφορά στην μεγάλη οθόνη του χαρακτήρα που δημιούργησε η Shannon στο Saturday Night Live(SNL). Είναι η ιστορία της φοβερής και τρομερής Mary Katherine Gallagher, η οποία ονειρεύεται να γίνει σούπερ σταρ και να τραβήξει την προσοχή του γόη του σχολείου (τον ενσαρκώνει ένας απολαυστικότατος Will Ferrell). Εμπόδιο όμως στέκεται η καθολική γιαγιά της και η... ασχήμια της. Η ταινία αγνοήθηκε από κοινό και κριτικούς όταν πρωτοβγήκε, για την ακρίβεια την θάψανε, αλλά στην συνέχεια άρχισε να αποκτά ένα cult following. Εγώ είχα την τύχη να την δω σε μεταμεσονύκτια προβολή στο Alter, μια από κείνες τις νύχτες που μόνο μια έξυπνη ‘χαζοταινία’ στη TV μπορεί να σε σώσει. 
Και βεβαίως, υπεράνω κριτικής, η αξιαγάπητη Heather Matarazzo στην ταινία Welcome to the Dollhouse του Todd Solondz..
Λοιπόν φαντάζομαι 2 φώτα μες την νύχτα. Είναι μια κόκκινη Buick του 57. Βρισκόμαστε στην μέση του πουθενά, το αυτοκίνητο σταματάει. Από μέσα βγαίνουν (αρχικά 2 υπέροχα ζευγάρια γάμπες) δύο γυναικάρες, με ένα φίνο 50’s ντύσιμο και κόκκινα από κραγιόν χείλη (η μία έχει ένα τσιγάρο στο στόμα, το πετάει χάμω στον χωματόδρομο και το σβήνει με το αστραφτερό μαύρο τακούνι της). Ανοίγουν το πορτ μπαγκάζ και βγάζουν δύο φτυάρια και μία μεγάλη πλαστική σακούλα (πλαφ σκάει κάτω). Ναι μέσα βρίσκεται το πτώμα μου.
Με σέρνουν για κάμποσα μέτρα μέσα στην σκοτεινή καρδιά του δάσους. Βρίσκουν ένα ξέφωτο, πετάν κάτω τα φτυάρια (κλανκ κλανκ) και με βγάζουν από την σακούλα, ήδη βρωμάω. Αρχίζουν το σκάψιμο (το χώμα είναι μαλακό, έβρεξε χθες).
Μετά από λίγη ώρα έχουν ανοίξει μια βαθιά τρύπα (εννοείτε χωρίς να ιδρώσουν και με τα μαλλιά τους στην εντέλεια, η μία φοράει ένα μαντήλι και μαύρα γυαλιά, που πας μωρή έτσι βραδιάτικα). Το μαύρο σύννεφο που έκρυβε την πανσέληνο τώρα έχει φύγει. Πετάν το πτώμα μου μέσα και ψελλίζουν κάτι σαν ‘Εύχομαι να καείς στην κόλαση κάθαρμα’ ή ‘See you in hell darling’ ή ‘Αντίο γλυκέ μας (κλαψ,λυγμ)’, δεν άκουσα καλά.
Τώρα ποιες είναι αυτές οι γυναίκες, τι σχέση έχω μαζί τους, γιατί και αν με σκότωσαν (ρίχνοντας σκόνη δηλητήριο στο ουίσκι μου, σπάζοντας ένα βάζο στο κεφάλι μου, πυροβολώντας με ένα μικρό πιστολίνο που έκρυβε η μία στον καλτσοδέτη κάτω από την μεταξωτή ρόμπα της) το αφήνω στην φαντασία σας, για μένα δεν έχει σημασία. Μόνο ελπίζω να μην με θάψουν ζωντανό (μπρρρρρ)!
Αυτά είναι ευσεβείς πόθοι φίλοι μου. Το πιο πιθανό είναι να έχω μια mainstream κηδεία, όπως όλοι σας, στα βαρετά βαθιά γεράματα. Κουφάλες νεκροθάφτες, μάλλον θα φάτε και τα δικά μου τα λεφτά!
I know what you're thinking
You see me alone
And naturally something's wrong
But I'd be so happy
If you didn't ask me
If there's anything you can do
You don't know anything about me
You think you got me all worked out
And while you waste your breath on anything
I'm learning more than you can stand
And when you discover
What you thought was love
Was insecurity and lust
In the fields where you've planted
Your hopes and your trust
I'll show you a handful of dust
